Loading...

'Stem van Afrika'? Haile Selassie, de annexatie van Eritrea en de houding van de internationale gemeenschap, 1950-74

Bachelor Thesis 2015 57 Pages

History - World History - Modern History

Excerpt

Inhoud

Inleiding

1. Ethiopië, Keizer Haile Selassie en het dekolonisatieproces in de jaren 1960
De mythe
Keizer Haile Selassie
Stem van Afrika

2. Ethiopië en Eritrea: Van vóór federatie tot en met annexatie
Ethiopische rechtvaardigingen voor vereniging
Eritrese verdeeldheid en rechtvaardigingen voor onafhankelijkheid
De Ethiopisch-Eritrese federatie
Keizer Haile Selassie’s annexatie

3. De houding van de internationale gemeenschap
De internationale gemeenschap: een definitie
Pandora’s Doos
Organisatie van Afrikaanse Eenheid
De Verenigde Naties
Pion in het schaakspel van de Koude Oorlog
Schaakmeesters Haile Selassie en de Sovjet-Unie
Schaakmeesters Haile Selassie en de Verenigde Staten

Conclusie
‘Stem van Afrika’?
Tussen hemel en hel

Bibliografie

Is it your opinion, Winston, that the past has real existence?1

Abbildung in dieser Leseprobe nicht enthalten

Do not underestimate the power of Tafari.2

He creeps like a mouse but he has jaws like a lion.3

Inleiding

Der Starke ist am mächtigsten allein.4

Conquering Lion of the Tribe of Judah, Elect of God, Light of This World, King of Kings, Lord of Lords, emperor of Ethiopia, his imperial majesty Haile Selassie I, luidt de volledige titel van Keizer Haile Selassie; de man die op 4 oktober 1963, in het hoofdkantoor van de Verenigde Naties (VN) in New York, een wereldberoemde toespraak geeft over de noodzaak van het toepassen van het principe van collectieve veiligheid, en een meeslepend betoog houdt over rassenongelijkheid, de exploitatie van volkeren, mensenrechten en vrijheid. Dat dit charismatische en bevlogen staatshoofd, die zich presenteert als woordvoerder van een bevrijd continent, in de periode 1951-1962 op geweld- dadige wijze Eritrea heeft geannexeerd en daarmee de bloedigste en langst voorslepende onafhanke- lijkheidsoorlog van Afrika in de twintigste eeuw heeft ontketend, schijnt geen van de toehoorders kennis van te hebben genomen.

Keizer Haile Selassie I5 staat in de Westerse wereld vooral bekend als de Stem van Afrika.6 In 1936 geniet het tengere doch charismatische staatshoofd internationaal veel aanzien, dankzij zijn toe- spraak en optreden in de Volkenbond in Genève in juni 1936, waar hij tevergeefs een beroep doet op de hulp en solidariteit van de lidstaten tegen de agressor Italië die zijn land op brute wijze binnen- valt. Na de Tweede Wereldoorlog neemt zijn roem verder toe wanneer hij zich lijkt te ontpoppen als de leider van Afrikaanse onafhankelijkheid en eenheid. In de jaren ’60 is Haile Selassie een van de populairste Afrikaanse politiek leiders en brengt wereldwijd staatsbezoeken aan vorstenhuizen en politiek leiders. Haile Selassie werd beschouwd als de personificatie van Ethiopië’s trotse soeverei- niteit en onafhankelijkheid.7

De positieve waardering voor een absoluut monarch is echter op zijn minst curieus te noemen. Is deze beeldvorming van een keizer die al bijna een halve eeuw op autoritaire wijze regeert wel terecht? Is hij werkelijk de voorvechter van het vrije en saamhorige Afrika? De annexatie van Eritrea en de daaropvolgende onafhankelijkheidsoorlog, lijken een ander licht op de keizer te schijnen.

Eritrea is al vanaf de bevrijding van de Italiaanse bezetting in 1941 een complex vraagstuk geweest voor de internationale gemeenschap. Wat te doen met dit kleine stuk land langs de Rode Zee? In 1950 wordt er een voor niemand bevredigend compromis gesloten (met uitzondering van wellicht de VS)8 en wordt Eritrea in een federatie ondergebracht met Haile Selassie’s Ethiopië. Gedurende de jaren 1950 lijkt de macht van Eritrea almaar verder te worden ingeperkt door de keizer en vanaf begin jaren 1960 lijkt de machtsovername een feit. In december 1962 verwordt Eritrea tot de veer- tiende provincie van Ethiopië. Al in 1961 is het Eritrean Liberation Front opgericht die, later verge- zeld door vele andere ‘ondergrondse’ organisaties, met gewelddadige middelen strijdt voor een on- afhankelijk Eritrea. Wat volgt is een onafhankelijkheidsoorlog die de boeken in zou gaan als één van de bloedigste en gruwelijkste van Afrika in de twintigste eeuw, en een enorme sociale en economische destabilisering teweeg zou brengen in de Hoorn van Afrika (regio in het noordoosten van Afrika, omvattende: Djibouti, Eritrea, Ethiopië en Somalië9 ).

Volgens verscheidene academici als Birmingham, Campbell en Hussien, brengt de gewelddadige annexatie van Eritrea door Haile Selassie amper een reactie bij de internationale gemeenschap teweeg. Hij kan zonder opmerkelijke obstakels zijn internationale rol als Stem van Afrika blijven vervullen. Nergens zijn noemenswaardige tegengeluiden te horen als hij een jaar na de officiële annexatie van Eritrea spreekt over ‘’vrede en vrijheid voor alle volkeren en mensen in Afrika’’.10 Hoe kan de houding van de internationale gemeenschap verklaard worden?

Kopzorgen over de prille staat van eenheid van de relatief jonge Afrikaanse staten lijkt van enige invloed te zijn. Eveneens van zeker belang lijkt Haile Selassie’s internationaal gerespecteerde status en het vaderfiguur wat hij voor velerlei Afrikaanse leiders is. De terughoudendheid van de VN kan volgens Campbell in enigermate worden verklaard door de aanwezigheid van min of meer gelijktij- dige crises die veeleer de (publieke) aandacht trokken. Een correct academisch antwoord bestaat vrijwel altijd uit een combinatie van verscheidene meespelende factoren. De meeste aandacht zal ik geven aan de in mijn ogen meest plausibele verklaring, de historische achtergrond van de Koude Oorlog waartegen het Ethiopië-Eritrea conflict zich afspeelt.

Voor het onderzoeken van de vraag hoe de houding van de internationale gemeenschap ver- klaard kan worden, zal ik zowel primaire als secundaire literatuur raadplegen. Om een algemeen beeld te krijgen van de geschiedenis van Ethiopië, Eritrea, de betrekkingen tussen beide landen, Haile Selassie en diens rol in het dekolonisatieproces zal ik mij wenden tot secundaire literatuur. Verder zal ik de federatie, annexatie en de daaropvolgende onafhankelijkheidsoorlog zowel aan de hand van secundaire als primaire literatuur bestuderen. De notulen van de Algemene Vergadering van de VN van het jaar 1950 waarin het vraagstuk Eritrea wordt besproken zal ik onderzoeken om de Ethiopische rechtvaardigingen voor de incorporatie van Eritrea te achterhalen. Daarnaast zal ik een Eritrees manifest voor onafhankelijkheid bestuderen, om inzicht te krijgen in de rechtvaardigin- gen voor onafhankelijkheid van Eritrese zijde. De secundaire literatuur die ik zal raadplegen zal be- staan uit artikelen en monografieën uit de geschiedschrijving, alsook politicologische en rechtsweten- schappelijke artikelen, om gespecialiseerde wetenschappelijke analyses van de desbetreffende perio- des en vraagstukken mee te nemen in mijn onderzoek.

Een deel van de secundaire literatuur die ik gebruik is van oudere datum en lijkt daarom geda- teerd. Het Ethiopië-Eritrea conflict is echter één van de langst voortslepende van Afrika en daarom richt veel van de literatuur van recentere datum zich op de latere periodes, en voor zover ze enige historische achtergrondinformatie geven over de in dit onderzoek betreffende periode, beroept men zich op de ‘gedateerde’ bronnen waar ik mijn onderzoek voor een substantieel deel op baseer. De bronnen zijn voornamelijk in het Engels geschreven. Helaas zal ik mij door mijn lakende talenkennis niet kunnen beroepen op bronnen in de officiële taal van Ethiopië, het Amhaars, noch op de andere officiële talen van Eritrea, naast Engels; het Tigrinya en Arabisch. Ik erken de tekortkoming ervan in mijn onderzoek en hoop dat andere onderzoekers dit wellicht met additioneel onderzoek in de toe- komst kunnen rechtzetten.

In het eerste hoofdstuk zal ik enige achtergrondinformatie geven aangaande de geschiedenis van Ethiopië en keizer Haile Selassie I. Het hoofdstuk wordt afgesloten met een bespreking van de cen- trale rol van Ethiopië, en met name Haile Selassie, in het dekolonisatieproces van de jaren 1960. In hoofdstuk twee worden de tegenstrijdige rechtvaardigingen van de claims van respectievelijk Ethiopië en de Eritrese onafhankelijkheidsstrijders uiteengezet. Daarna behandel ik de federatie van de ge- bieden onder leiding van de VN in de jaren 1950. Vervolgens zal de annexatie van Eritrea door Haile Selassie in de periode 1950-62 worden onderzocht. In het hier op volgende hoofdstuk volgt de voor- name analyse waarin allereerst een definitie zal worden gegeven van de internationale gemeenschap, en vervolgens wordt geprobeerd een verklaring te vinden voor de houding van de internationale gemeenschap op de koloniale hypocrisie van keizer Haile Selassie. Ter afsluiting zal ik enige concluderende bevindingen uiteenzetten, mijn eigen visie postuleren en tracht ik de besproken historische gebeurtenissen te relateren aan de actualiteiten anno 2015.

1. Ethiopië, Keizer Haile Selassie en het dekolonisatieproces in de jaren 1960

A great deal of the world’s history is the history of empires.11

Ethiopië is gelegen in het noordoosten van het continent, in de Hoorn van Afrika, en beslaat een oppervlak van ruim 1,1 miljoen vierkante kilometer; het equivalent van de oppervlaktes van Frank- rijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk bij elkaar.12 Naar schatting had Ethiopië een bevolking van ruim 18,1 miljoen inwoners in 1950, welk gestaag groeit naar bijna 32,6 miljoen in 1975, een jaar na de omverwerping van keizer Haile Selassie.13 Ethiopië is, zoals op onderstaande afbeeldingen is te zien, een multi-etnisch, multireligieus land met verscheidene talen, waarvan het Amhaars de groot- ste en officiële taal is. De kaarten zijn overigens enigszins gedateerd waardoor Eritrea als onderdeel van Ethiopië wordt weergegeven. Dit zijn echter de kaarten die het duidelijkst de diversiteit in ver- scheidene aspecten van beide gebieden weergeven. Helaas leent het korte tijdsbestek waarin dit on- derzoek moet plaatsvinden zich er niet voor om op zoek te gaan naar soortgelijke kaarten van recen- tere datum.

Abbildung in dieser Leseprobe nicht enthalten14 15 16

Rond de geschiedenis van Ethiopië is enige mythevorming gaande. Net als bij andere vermeend ‘grote rijken’ als het Japanse en de Chinese wordt een eeuwen, zo niet millennia lange continuïteit van de dynastie beweert die het imperium zowel legitimiteit als prestige geeft. Vaak is echter deze continuïteit meer fabel dan werkelijkheid en kan men de mythe, zoals Anderson betoogt, historisch deconstrueren.17 Dit is echter irrelevant voor dit onderzoek en het is van groter belang om de be- staande mythe van de continuïteit van de Ethiopische geschiedenis uiteen te zetten, vanwege de rol die deze mythe speelt bij de status van Ethiopië en keizer Haile Selassie in het dekolonisatieproces.

Over de naam Ethiopië bestaat enige verwarring omdat er af en toe ook over Abyssynnië wordt gesproken. De officiële naam van het land in het noordoosten van Afrika is Ityopya, ofwel Ethiopië. De term Abyssynnië verwijst historisch naar het noordwestelijke gedeelte van het huidige Ethiopië en werd door Europeanen tot de Tweede Wereldoorlog gebruikt. Omdat de term Abyssynnië in het Arabisch kleinerende connotaties van ’gemengd bloed’ heeft, gebruikten de Ethiopiërs de term zelf bij voorkeur niet.18 19

De mythe

Het Romeinse Rijk, het Heilige Roomse Rijk, het Byzantijnse Rijk: geen enkel van deze keizerrijken zou volgens de mythe de bestaansduur overtreffen van het Ethiopische. Ethiopië zou één van de oudste politieke entiteiten van Afrika zijn welke haar oorsprong rond één eeuw na Christus vindt, in het oude Koninkrijk van Aksum. Voor velen is het Christelijke Ethiopië het land van de Bijbelse Koningin van Sheba en Koning Salomo. Zowel in Homerus, Herodotus als in het Oude Testament komt Ethiopië voor. Door deze veronderstelde geschiedenis daterend uit de Oudheid wordt Ethio- pië in zowel de Westerse als de Afrikaanse beeldvorming vaak een mythische status toebedeeld.

Ethiopië heeft, met uitzondering van de periode van 1935-1941, als enige Afrikaanse land kolo- nisering door een Europese mogendheid succesvol weten te voorkomen, zoals ook afbeelding 5 ver- derop is te zien. Het heeft in plaats van slachtoffer te worden van de Wedloop om Afrika, er zelf aan deelgenomen. Dankzij de militaire veroveringen van keizer Menelik II (1844-1913) is het verdubbeld in grootte en uitgegroeid tot een regionale macht.20 Het land zou een mythische status in Afrika en de wereld hebben gekregen vanwege haar soevereiniteit die ze als enige Afrikaanse land millennia zou weten te bewaren.21 De Ethiopische wijze van expansie is voor Afrika overigens bijzonder te noemen: het is de enige staat in Afrika ten zuiden van de Sahara die klassieke technieken van imperialisme en expansie middels militaire verovering gebruikte om haar geografische grenzen te bepalen. Zoals in hoofdstuk twee zal blijken, lijkt het Ethiopische militaire expansionisme met de gewelddadige annexatie van Eritrea nogmaals te worden bevestigd.

In 1895 trachtte het Koninkrijk Italië Ethiopië binnen te vallen. De voor Ethiopiërs glorieuze en nog immer herinnerde Slag bij Adwa in 1896 is de beslissende veldslag gebleken in de Eerste Italiaans-Ethiopische Oorlog. In deze krachtmeting leden de Italianen de nederlaag. De Slag bij Adwa bleek niet alleen voor de Ethiopiërs, maar voor geheel Afrika een cruciale gebeurtenis te zijn welk een belangrijke plaats in het collectieve geheugen heeft gekregen. Het is een gebeurtenis die van ontzettend groot belang is geweest voor de Afrikaanse eenheid en saamhorigheid, en een symbool voor de soevereiniteit en onafhankelijkheid van Ethiopië en Afrika.22

Onderstaand is een Franse kaart van Afrika uit hoogstwaarschijnlijk 1912. Koloniale claims: Britse bezittingen in geel, Franse bezittingen in roze, Belgische in oranje, Duitse in groen, Portugese in paars, Italiaanse in gestreept roze, Spaanse in gestreept oranje en onafhankelijk Ethiopië in bruin.

Abbildung in dieser Leseprobe nicht enthalten

Afbeelding 5, Auteur onbekend, Carte Générale de l'Afrique: Nouveau Larousse illustré; diction- naire universel encyclopédique, publié sous la direction de Claude Augé. Parijs: Librairie Larousse (1898-1904) Originele scan beschikbaar op http://www.lib.msu.edu/coll/main/maps/mapscan/ AFthumbs.html, geraadpleegd op 1 mei 2015.

Keizer Haile Selassie

Haile Selassie kwam op 23 juli 1892 ter wereld als Lidj Tafari Makonnen. Hij was de zoon van Ras (prins) Makonnen, gouverneur van de belangrijke Ethiopische provincie Harar. Door Tafari’s (be- perkte) Westerse scholing voornamelijk in de Franse taal en cultuur is hij in de loop der jaren opge- groeid met, en gewend geraakt aan de conventies van de moderne Westerse cultuur. In het eerste decennium van zijn leven groeit Tafari op in een vermenging van Europese en traditioneel Shoaans- Amhaarse culturen. Gedurende zijn hele leven blijft hij tussen de veelal tegenstrijdige modernise- rende Westerse en traditionele Ethiopische culturen heen en weer worden getrokken, bovenal op politiek vlak.

Haile Selassie is niet de natuurlijke troonopvolger van keizer Menelik II, maar zijn rang, oplei- ding, intellect, en ambitie kwalificeren hem als primus inter pares onder de verscheidene nobelen.23 Sinds zijn kroning tot negus (koning) in 1916 speelt Haile Selassie een gebalanceerd politiek machts- spel met de Ethiopische aristocratie, waardoor hij in 1930 na het overlijden van keizerin Zaudito zichzelf tot keizer kroont. 24

Ondanks de imperialistische geschiedenis van Ethiopië geniet Haile Selassie al gauw internatio- naal veel aanzien en wekt sympathie voor zijn rol als voorvechter van Afrikaanse onafhankelijkheid. Hij werkt hard aan de internationale reputatie en positie van zijn land en verkrijgt lidmaatschap tot de Volkenbond voor Ethiopië. In 1935 valt het fascistische Italië van Mussolini het land onaange- kondigd op brute wijze binnen. Voor de Volkenbond in Genève in 1936 geeft de charismatische Haile Selassie een beroemde rede waarin hij een beroep doet op de lidstaten om zijn land en zijn volk te beschermen. Zijn pogingen zijn tevergeefs: de ruim 50 andere lidstaten komen met economi- sche sancties tegen Italië die binnen twee weken weer worden ingetrokken. Niettemin vergaart Haile Selassie met dit publieke optreden een reputatie als staatsman van statuur en stelt hij zich op als beschermheer van de vredige co-existentie van de internationale gemeenschap.

Stem van Afrika

Haile Selassie heeft een belangrijke rol gespeeld in het dekolonisatieproces van de jaren 1960, onder andere dankzij zijn vele diplomatieke inspanningen en initiatieven. Op zijn uitnodiging komen 32 Afrikaanse staten op 25 mei 1963 in Addis Abeba bijeen om samenwerking tussen de recentelijk gedekoloniseerde Afrikaanse staten te bevorderen. Hieruit is de OAE voortgekomen, voorganger van de Afrikaanse Unie.25 Ook in de directe diplomatie tussen Ethiopië en de koloniale overheersers heeft Haile Selassie inspanningen verricht om de Afrikaanse landen van hun Europese overheersers te ontdoen. In een brief aan de Portugese dictator Salazar is te lezen hoe Haile Selassie de onafhankelijkheid van Angola en Mozambique probeert te bewerkstelligen.26

Met name heeft Haile Selassie zijn status en rol als Stem van Afrika echter te danken aan zijn publieke optredens wereldwijd. De Geschiedenis afdeling van de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) heeft in de serie Speeches een aflevering gewijd aan Haile Selassie’s status als Stem van Afrika, aan de hand van diens rede in het hoofdkantoor van de VN in oktober 1963. In het dekolonisatie- proces van de jaren 1960 beleeft Haile Selassie’s populariteit hoogtijdagen en brengt hij wereldwijd

Abbildung in dieser Leseprobe nicht enthalten27

staatsbezoeken aan vorstenhuizen en staatshoofden, onder andere in de Verenigde Staten van de Kennedy’s, waar hij de geschiedenisboeken in zou gaan als eerste zwarte leider te gast in het Witte Huis. NPO Geschiedenis stelt dat Haile Selassie de grootste voorvechter van Afrikaanse saamhorig- heid en onafhankelijkheid was en een ongebreideld geloof in vooruitgang had. Voortbouwend op zijn reputatie verworven met zijn optreden in de Volkenbond in 1936, komt Haile Selassie’s status als Stem van Afrika in een stroomversnelling in het naoorlogse dekolonisatieproces. Op 4 oktober 1963 geeft hij een toespraak in het hoofdkantoor van de VN in New York over rassenongelijkheid, mensenrechten, internationale moraliteit, en vrede op aarde:

That until the philosophy which holds one race superior and another inferior is finally and permanently discredited and abandoned; […] that until the basic human rights are equally guaranteed to all without regard to race; that until that day, the dream of lasting peace and world citizenship and the rule of international morality will remain but a fleeting illusion, to be pursued but never attained.28

Haile Selassie spreekt over het verenigen van alle Afrikanen die als vrije mensen vrede op het eigen continent zouden moeten kennen:

[…] until all Africans stand and speak as free beings, equal in the eyes of all men, as they are in the eyes of Heaven; until that day, the African continent will not know peace.29

Zoals in het derde hoofdstuk zal blijken, krijgen deze woorden een hele andere betekenis als men kijkt naar het Ethiopië-Eritrea conflict. Keizer Haile Selassie spreekt hier bijna profetische woorden over hoe mensenrechten en vrijheid voor ieder mens gegarandeerd zouden moeten zijn, om wereldvrede te kunnen bereiken. Met het oog op de annexatie van Eritrea lijkt de crue waarheid te zijn dat de keizer hier, onbedoeld, zelf het mikpunt van zijn betoog is.

Wat betreft NPO Geschiedenis is het op zijn minst merkwaardig te noemen dat het een dermate positief beeld schetst. Waarom stellen de programmamakers van dit vermeend kritische programma geen scherpe vragen bij de positieve beeldvorming van Haile Selassie in het Westen? In de aflevering ‘Stem van Afrika’ wordt louter de bestaande positieve beeldvorming van Haile Selassie bevestigd.

Het is echter (mijns inziens) aan kritische, zelf respecterende informatieve programma’s als NPO Geschiedenis om dergelijke bestaande ideeën kritisch tegen het licht te houden en zo mogelijke mythes te doorbreken. Na enig onderzoek naar het verleden van Haile Selassie zou men vermoede- lijk al snel zijn gestuit op de dubieuze kwestie van Eritrea. Keizer Haile Selassie gaf weliswaar een memorabele toespraak tegen kolonialisme, rassenongelijkheid en over vrede op aarde, maar heeft deze autoritaire monarch niet zelf ook nog iets op zijn kerfstok? Ligt de regeerperiode van Haile Selassie niet aan de basis van de 30 jaar durende Eritrese Onafhankelijkheidsoorlog?30 Waarom stelde NPO Geschiedenis deze vragen niet bij het maken van hun item over Haile Selassie? Juist door het stellen van kritische vragen worden dergelijke programma’s een ware toegevoegde waarde voor het publieke debat en een verrijking van de algemene kennis. In het hier op volgende hoofdstuk zal op beide kanten van het verhaal in worden gegaan. Zowel de rechtvaardigingen van Ethiopische claims op Eritrea, alsook de Eritrese rechtvaardigingen voor de onafhankelijkheidsstrijd zullen wor- den belicht.

[...]


1 Orwell, George, 1984, Londen: Penguin Books (2000), p. 260.

2 Afbeelding 1, auteur onbekend, http://www.black-king.net/haile_selassie_03.jpg, geraadpleegd op 28 mei 2015.

3 Mosley, Leonard, Haile Selassie The Conquering Lion, geciteerd in Spencer, John H., Haile Selassie: Leadership and statesmanship, African Studies Association 20ste jaarlijkse conferentie F/1PM/A31, 4 November, 1977, P. 4.

4 Schiller, F., Wilhelm Tell 1, 3, geciteerd in De Dikke van Dale, Utrecht: Van Dale Lexicografie (1999), p. 4162.

5 Er is geen universeel geaccepteerde vertaling vanuit het Amhaars voor namen naar het Engels noch het Nederlands. Gemakshalve wordt een aangepaste versie gebruikt van het systeem gevolgd door het Institute of Ethiopian Studies, gebruikt uit Hess, Robert L., Ethiopia: The Modernization of Autocracy, Ithaca & Londen, Cornell University Press (1970), p. XIX.

6 Auteur onbekend, NPO Geschiedenis, http://www.npogeschiedenis.nl/speeches/artikelen/De-Stem-van-Afrika.html, ge- raadpleegd op 2 maart 2015.

7 Marcus, Harold G., Haile Selassie I: The Formative Years 1892-1936, Berkeley en Los Angeles: University of California Press, p. XI.

8 Spencer, John H., Ethiopia at Bay: A Personal Account of the Haile Selassie Years, Algonac, Michigan: Reference Publications Inc. (1984), p. 239.

9 Auteur onbekend, Encyclopedia Britannica, http://www.britannica.com/place/Horn-of-Africa, geraadpleegd op 17 juni 2015.

10 Haile Selassie, The War Speech at the UN, 4 oktober 1963, https://edgeofeurope. wordpress.com/2013/10/17/haile- selassie-oktober-1963/, geraadpleegd op 5 maart 2015.

11 Howe, Stephen, Empire: A Very Short Introduction, Oxford: Oxford University Press (2002), p. 1.

12 Auteur onbekend, CIA World Factbook, https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/, geraadpleegd op 15 mei 2015.

13 Auteur onbekend, Afdeling Bevolking van het departement van economische en sociale zaken van het secretariaat van de Verenigde Naties, http://esa.un.org/wpp/unpp/p2k0data.asp, geraadpleegd op 21 mei 2015.

14 Afbeelding 2 (boven), natuurkundige kaart van Ethiopië en Eritrea, Hess, Robert L., Ethiopia: The Modernization of Autocracy, Ithaca & Londen, Cornell University Press (1970).

15 Afbeelding 3 (rechts), linguïstische kaart van Ethiopië en Eritrea, Hess, Robert L., Ethiopia: The Modernization of Autocracy, Ithaca & Londen, Cornell University Press (1970).

16 Afbeelding 4 (onder), religieuze kaart van Ethiopië en Eritrea, Hess, Robert L., Ethiopia: The Modernization of Autocracy, Ithaca & Londen, Cornell University Press (1970).

17 Anderson, Benedict, Imagined Communities: Reflections on the Origin and Spread of Nationalism, London: Verso (1996), p. 6.

18 Hess, Robert L., Ethiopia: The Modernization of Autocracy, Ithaca & Londen, Cornell University Press (1970), p. xvii.

19 Levine, Donald M., Greater Ethiopia: The evolution of a multi-ethnic society, Chicago: The University of Chicago Press (1974), pp. 1-2.

20 Schmidt, Elizabeth, Foreign Intervention in Africa, New York: Cambridge University Press (2013), p. 144.

21 Harbeson, John W, Rothchild, Donald, Africa in World Politics, Boulder, CO, Oxford: Westview Press, Inc. (1991), p. 129.

22 Metaferia, Getachew, Milkias, Paulos, Pankhurst, Richard, The Battle of Adwa: reflections on Ethiopia’s historic victory against European colonialism, New York: Algora Publishing (2005).

23 Waugh, Evelyn, Remote People, Londen: Penguin Books Ltd. (2002), p. 25.

24 Schwab, Peter, Haile Selassie I: Ethiopia’s Lion of Judah, Chicago: Nelson-Hall Inc., Publishers (1979), pp. 27-9.

25 Gordon Harris, geciteerd op http://www.blackpast.org/gah/organization-african-unity-1963-2002, geraadpleegd op 12 maart 2015.

26 Haile Selassie, Salazar, Oliveira, ‘Diplomatic relations between Portugal and Ethiopia: texts of the letters exchanged be- tween emperor Hailé Selassié and the prime minister of Portugal Doctor Oliveira Salazar’, S.N.I., juni 1963, pp. 3-4.

27 Afbeelding 7, Auteur onbekend, http://www.npogeschiedenis.nl/.imaging/stk/geschiedenis/vtk-imagegallerynormal/me- dia/geschiedenis/speeches/Selassie_and_Kennedy_1963/original/Selassie_and_Kennedy_1963.jpg, geraadpleegd op 28 mei 2015.

28 Haile Selassie, The War Speech at the UN, 4 oktober 1963, https://edgeofeurope.wordpress.com/2013/10/17/haile-se- lassie-oktober-1963/, geraadpleegd op 5 maart 2015.

29 Ibidem.

30 Hussien, Seifudein A., ‘The conflict in Eritrea reconsidered’, Journal of Muslim Minority Affairs, nr. 1 (1998), p. 159. 20

Details

Pages
57
Year
2015
ISBN (eBook)
9783668437760
ISBN (Book)
9783668437777
File size
4.8 MB
Language
Dutch
Catalog Number
v358061
Institution / College
University of Amsterdam
Grade
9
Tags
History Colonialism Africa International Community Haile Selassie Rastafari Ethiopia Eritrea United Nations Civil War Cold War History of International Relations International Relations

Author

Share

Previous

Title: 'Stem van Afrika'? Haile Selassie, de annexatie van Eritrea en de houding van de  internationale gemeenschap, 1950-74